Najpierw pytaj o mniej
Do obsługi zapytania często wystarczą sposób na udzielenie odpowiedzi i krótkie pytanie, nie pełny profil osoby. Przy każdym polu zapisz, po co jest potrzebne i kto wykorzystuje dane. Usuń pola bez wyraźnego celu, oznacz opcjonalne i wyjaśnij, dlaczego w ogólnym polu wiadomości nie należy podawać informacji wrażliwych. To zalecenie redakcyjne i projektowe, a nie opis obecnego formularza studia.
Nadaj polu widoczną nazwę
Czytelna etykieta powinna pozostawać widoczna podczas pisania. Przykłady w tekście zastępczym znikają po rozpoczęciu wprowadzania danych, więc nie mogą być jedynym objaśnieniem. Etykieta musi być powiązana z polem w kodzie; samo umieszczenie jej obok nie wystarczy. Jeśli format ma znaczenie, opisz go przed wysłaniem formularza. Nie rozbijaj imienia i nazwiska na osobne pola, jeśli nie jest to potrzebne do obsługi zgłoszenia.
Oddziel typ danych, ich cel i klawiaturę
Typ pola HTML określa ogólną kategorię danych, a tokeny autocomplete wskazują ich przeznaczenie. Dla adresu e-mail użytkownika zastosuj type="email" i autocomplete="email", a dla telefonu odpowiednio tel. inputmode podpowiada rodzaj klawiatury ekranowej, ale nie sprawdza poprawności wartości. Nie wybieraj type="number" dla identyfikatorów czy telefonów tylko dlatego, że zawierają cyfry. Początkowe zera i znaki plus mogą być istotne.
Autouzupełnianie pomaga, ale niczego nie gwarantuje
Właściwe wartości autocomplete pomagają przeglądarkom i oprogramowaniu wspomagającemu rozpoznawać typowe pola danych osobowych. Kryterium sukcesu WCAG 1.3.5 dotyczy określonych celów wprowadzania informacji o użytkowniku oraz technologii, które je obsługują, a nie każdego pola bez wyjątku. Samo autouzupełnianie zależy od przeglądarki, ustawień i zapisanych danych. Użytkownik musi móc sprawdzić i poprawić podpowiedzi. Nie wysyłaj formularza automatycznie, bez jego wiedzy, zaraz po uzupełnieniu.
Sprawdź dane, które naprawdę mogą się pojawić
Przetestuj pisanie, wklejanie, autouzupełnianie, międzynarodowe numery telefonów, długie nazwiska, pismo inne niż łacińskie oraz puste pola opcjonalne. Na zrzutach ekranu używaj danych testowych zamiast prawdziwych kontaktów klientów. Sprawdź etykiety, fokus, instrukcje przy błędach i zachowanie wpisanych danych po błędzie, który można naprawić. Przegląd statycznego kodu nie zastępuje rzeczywistych testów na urządzeniach i w przeglądarkach.
Zachowaj krótką listę kontrolną
Dla każdego pola zapisz cel, etykietę, typ, odpowiednie autocomplete, obowiązkowość i przetestowane przeglądarki. Uwzględnij też pomocne komunikaty błędów w formularzach oraz widoczny fokus klawiatury. Powtórz kontrolę po tłumaczeniu lub zmianie dostawcy formularza. Taki zapis ułatwia odbiór pracy, ale nie stanowi certyfikatu dostępności ani obietnicy większej liczby zgłoszeń czy sprzedaży.